Op 6 november hoorden we het verdrietige nieuws van het overlijden van Gerard Gerrits (55). Gerard was jarenlang trouw lid van De Doortrappers. We staan nog even stil bij het verlies van deze klepper.
We wisten dat het moment dat hij ons zou verlaten aanstaande was, het is daarom niet minder onwerkelijk en pijnlijk. We zullen Gerard enorm missen in het peloton.
Hij liet weinig woensdagen en zondagen verstek gaan omdat hij hield van de ‘koers’ maar ook zeker de sociale verbinding belangrijk vond. Dat was voor hem de kracht van De Doortrappers. Behalve dat hij regelmatig zijn benen liet spreken, was zijn humor en relativeringsvermogen altijd aanwezig. Niet op de voorgrond, maar scherp en met een duidelijke mening of visie liet hij van zich horen, in het wiel of tijdens de ‘derde helft’ achter een Leffe. Gerard is ook de man achter de feilloze tijdwaarneming van de ploegentijdrit van het ‘Gilse’ wielerweekend. Vele uren heeft hij gewerkt aan een systeem waar insiders van de KNWU vol bewondering en lof over spraken. Bescheiden als hij was, nam Gerard dat voor kennisgeving aan. Maar wij wisten wel beter en waren supertrots.
Op de zondag na zijn dood hebben we met een herinneringstocht Gerard geëerd en steun betuigt aan zijn vrouw Iris, dochters Lana en Sam en broer Marcel. Het was indrukwekkend hoe het peloton van 35 Doortrappers op waardige wijze afscheid heeft genomen. Een afscheid dat onze wegkapitein van groep “Zilver” meer dan verdiend heeft.
